poniedziałek, 26 marca 2018

Niewiara a duch grecki. Wykład – Szkoła Uwolnienia pt. Przeznaczeni, by zwyciężać – styczeń 2018 r.


1. Mądrość grecka – filozofia i stojący za nią duch grecki

Kultura grecka oraz jej „mądrość” oparta na filozofii, której przedstawiciele (od Talesa z Miletu, po Platona i Arystotelesa) wywarły potężny wpływ na umysłowość ludzi. Filozofia jako umiłowanie mądrości (fileo sophia) oparła się na rozumie i zmysłach jako głównych źródłach poznania ludzkiego, stając w opozycji do wszelkiego teistycznego myślenia. Jeden z największych, a mianowicie Platon (uczeń Sokratesa) przyjmował idealistyczny (dualistyczny) obraz rzeczywistości, z prymatem świata nie-zmysłowego, ponadnaturalnego świata idei, wyższego i nadrzędnego w stosunku do bytu rzeczy materialnych, które co prawda brały początek z owego świata idei, ale były zaledwie „cieniami”, odbiciami idei (np. idea konia a konkretne konie). Platon nie odrzucał istnienia Boga, ale sprowadził Go do najwyższej idei Dobra jako demiurga (budowniczego świata), który tworzył go z zasobów świata idei (które były prawzorami rzeczy tworzonych) oraz wiecznej materii. Ten Platoński bóg nie jest zatem Stworzycielem świata, a cała jego konstrukcja filozoficzna jest na wskroś racjonalna, choć są w niej „przebłyski”i tęsknoty za lepszym i idealnym światem, gdzie nie ma zła ani niedoskonałości.
Ekspansja tej kultury, która lansowała mądrość ludzką opartą na rozumie i zmysłach, zaczęła się po najeździe Aleksandra Wielkiego (wychowanka filozofa Arystotelesa – IV w. p.n.e.) na Bliski Wschód, co sprawiło, że podbite narody przyjmowały grecki sposób myślenia wraz z językiem greckim, co zwie się procesem hellenizacji. Dotknął on wszystkie podbite narody, w tym także naród żydowski, który przyjmował grekę wraz z jej filozofią.