piątek, 4 maja 2018

Chrześcijaństwo a humanizm


PRZESŁANIE CHRZEŚCIJAŃSTWA BIBLIJNEGO WOBEC HUMANIZMU. HUMANIZM JAKO IDEOLOGIA CZŁOWIEKA UPADŁEGO. Dr Elżbieta Stawnicka-Zwiahel wykład wygłoszony na Uniwersytecie Zielonogórskim

Skoro świętość nie jest już oparta na tradycji, której ważność zagwarantowana jest przez Objawienie, pierwotne względem świadomości, to trzeba teraz szukać świętości w samym sercu człowieka. Dlatego właśnie humanizm transcendentalny to humanizm człowieka, który stał się Bogiem: gdyby ludzie nie byli w pewnym sensie bogami, to nie byliby ludźmi. Trzeba przyjąć, że jest w nich coś boskiego, w przeciwnym razie sprowadzimy ich do poziomu zwierzęcego.(...) Uświęcona ludzkość zajęła miejsce podmiotu absolutnego. To o niej chcę myśleć w kategoriach wieczności, chcę wierzyć, że ludzkość nie zniknie, jeśli ma jeszcze istnieć sens na tej ziemi.(...)Współczesny humanizm nie tylko nawiązuje do chrześcijańskiego ideału miłości, ale akceptuje również chrześcijańską definicję piekła: piekło to samotność w świecie pozbawionym sensu. Luc Ferry, Człowiek-Bóg czyli o sensie życia1
On [Jezus Chrystus] jest obrazem Boga niewidzialnego – Pierworodnym wobec każdego stworzenia, bo w Nim zostało wszystko stworzone: i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi, byty widzialne i niewidzialne, czy to Trony, czy Panowania, czy Zwierzchności, czy Władze. Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone. Biblia, List św. Pawła do Kolosan 1,15-162 Nauka chrześcijańska głosi, że człowiek może wybrać niezależność od Boga i potwierdzić swój wybór przez dobrowolne nieprzestrzeganie nakazów Boskich. Taki akt wyboru jest pogłwałceniem normalnych stosunków między Bogiem a Jego stworzeniem, łączy się z odrzuceniem Boga jako podstawy egzystencji i skazuje człowieka na samego siebie. W następstwie tego człowiek przestaje być planetą obiegającą Słońce, a staje się rządzącym się własnymi prawami słońcem, wokół którego wszystko ma się obracać. A.W. Tozer, Poznanie Świętego 3